داستان من

داستان از اونجایی شروع می شه که یادمه وقتی دبیرستانی بودم باورم همیشه این بود که اگه قراره وقت و انرژی واسه یک کاری بزارم یک بار و فقط یک بار تلاش کنم اما همون یکبار رو درست و حسابی تلاش کنم به عبارتی شل کن سفت کن در نیارم

اگه قراره کنکور بدم فقط یکبار و همون سال کنکور تلاش کنم قبول شدم که عالیه اما اگه نشدم دیگه حسرت نخورم که خودم تلاش نکردم و سال بعدی هم وجود نداره که براش وقت و انرژی بزارم

و این باعث شد تا من خیلی از تفریحات و برنامه هام کم کنم تا روی اهداف بزرگم متمرکز شم و البته هر بار هم با رتبه های عالی نتیجه شو می گرفتم

حتی این سخت کوشی من باعث شد تو رقابت سنگین استخدام دانشگاه و مصاحبه که پروسه ای بس طولانی هم داشت من گزینش بشم از بین انبوه درخواستها بگذریم، سوالی که همیشه توی ذهنم بود این بود که واقعا به چه قیمتی؟

آیا این همه زمان و انرژی گذاشتن و بیدار خوابی کشیدن و جایی نرفتن و از خیلی چیزا گذشتن ارزششو داشت ولی بازم باورم این بود
آدمی اگه تو مسیر رشد نباشه و چیزی یاد نگیره مثل آبی که راکده و جریان نداره خیلی زود میگنده
شاید ظاهرش نشون نده ولی روح و روانش ناامیدی و افسردگی رو به بقیه افراد خانواده و جامعه خیلی زود انتقال میده

بنابراین مطمین بودم که راهم درسته اما واقعا به چه قیمتی؟
بعدها هم برام سوال پیش اومد چرا تو کشورهای توسعه یافته مردم تو چند سال مسلط به ۵ تا زبان خارجی میشن ولی پروسه یادگیری ما تو ایران انقدر طولانی و خسته کننده و بی هیجانه معمولا

تا اینکه با تندخوانی آشنا شدم و ذوق زده بلافاصله ثبت نام کردم نه تنها خودمو بلکه خواهرمو
نگم براتون وااای خدای من چقد نحوه خوندن ما ایراد داره

جالبه که هیچ وقت تو مدرسه و دانشگاه هم به ما نحوه صحیح مطالعه رو یاد ندادن
فهمیدم که چرا بچه های ما از درس و مدرسه و دانشگاه فرارین
در حالیکه تو کشورهای پیشرفته مردم دنبال یک فرصت هرچند کوتاهن تو مترو و … مطالعه کنند
پس بچه ها و دانشجوهای ما تنبل یا بی اراده نیستن اونا فقط نحوه صحیح مطالعه رو بلد نیستند
خدا رو شکر درد من که درمان شد دیگه موقع مطالعه خوابم نمی گرفت چون فهمیدم نحوه خوندن ما درد داره
اونقدر آروم میخونیم که ملاتونین در بدنمون تولید میشه ملاتونین قرص طبیعیه خوابه
به خاطر همینه تا شروع میکنیم ۲ صفحه نخونده خوابمون میگیره جدای از اون تمرکزم رفت بالا، دقت و درکم هم رفت بالا حواسم هم جمع تر شد مغزمم هوشیارتر شد همچنین عضلات چشمم قوی تر شد دیگه با تندخوانی اصحکاک و فرسایش تو عضلات چش ایجاد نمیشه که خوابت بگیره و انگیزه و اعتماد به نفسم هم بالاتر رفت

دانشمندا میگن آدمها روزانه به طور میانگین بیش از ۶۰.۰۰۰ تا فکر میکنند در ۲۴ ساعت به خاطر همینه وقتی تندخوانی بلد نباشی تا میای کتاب بخونی از گذشته و آینده افکار میانو مزاحمت میشن و …
تصمیم گرفتم سرمایه گذاری کنم و برم سراغ مدرکش تا بتونم دردی رو که اکثریت مردمم ندونسته دچارشن رو کمک کنم تا آدمهای بیشتری طعم موفقیت و پیشرفت رو خیلی خیلی راحتر بچشن نه با سختی هایی که من کشیدم.

چرا که تحقیقات نشون داده:
سرعت مطالعه در ایران در یک دقیقه ۱۵۰-۲۰۰ کلمه
در آمریکا ۶۵۰-۸۰۰ کلمه و در ژاپن بیش از ۱۰۰۰ کلمه است

و سرانه مطالعه در ایران تنها ۲ دقیقه و در کشوری مثل ژاپن ۹۰ دقیقه در روزه یعنی نه ۳-۴ برابر ما بلکه ۴۵ برابر بیشتر از ما مطالعه میکنن و این نشون میده که ما باید دچار مشکلات زیادی باشیم در کشور چراکه خودمون سرنوشت خود و کشورمونو تعیین می کنیم